,,Het is niet 3-0, maar 4-0”, roept de Quincy naar de kant. Er zijn amper vier minuten gespeeld en de overwinning is dan al binnen voor Vathorst tegen Kameleon. Het is de man die het scorebord bijhoudt amper aan te rekenen dat hij weleens een doelpuntje mist. De aanvalsgolven van de in oranjeshirts gehulde Vathorsters volgen elkaar even snel op als de bass-dreunen die uit de geluidsinstallatie van DJ SMP knallen.

In Hoogland, waar de Amersfoortse stadsfinales voor het KNVB straatvoetbaltoernooi gespeeld worden, is dit team in de poulefase een klasse apart. ,,We zijn allemaal goede vriendjes en voetballen heel vaak samen. We zijn aan elkaar gewend”, verklaart Ibrahim het succes. Of het nou tegen de Boefjes, de Cobu Boys of Kameleon is, het vijftal dendert in volle vaart over de tegenstander heen.

Per wedstrijd scoort Vathorst tussen de negen en 25 keer. ,,Dat is per halve minuut één goal”, zegt Jurrjën, die naast goed voetballen ook razendsnel kan hoofdrekenen. Of het nou een solo van Ibrahim, een strak schot van Kars, een subtiel hakje van Jochem, een weergaloze lob van Quincy of een prachtige crosspass van Jurrjën is: Vathorst laat het allemaal zien. Maar het echte geheim achter het succes is het vloeiende samenspel. ,,Liever de tegenstander helemaal wegtikken, dan één iemand die alles alleen doet”, zeggen ze stuk voor stuk.

,,We gaan de beker winnen”, stelt Jochem optimistisch na opnieuw een monsterzege. Ook in de halve finale-poule worden Nijkerk en Hoogland opzij geschoven met 11-3 en 9-4. ,,In de finale zal het wel moeilijk worden”, verwacht Quincy.

Hij krijgt gelijk. De strijd om de eerste prijs is met de Achterveldse boys. Het is de enige ploeg die de vrienden van Vathorst weet te bedwingen. De finale gaat met 7-4 verloren. Wel een beker, maar slechts die van de nummer twee voor het geweldig voetballende Vathorst. Één troots, sommige teams in oranje die tweede eindigden worden over 25 jaar nog herinnerd aan hun flitsende spel. Vraag dat maar eens aan jullie vaders!