Hoe frivool ze ook allemaal ogen, het team van MMC E1 verliest nooit de teamdiscipline uit het oog, geven ze aan. Stef (10), Tim (11), Muhamet (11), Michael (10) en Luuc (11) stralen een zelfvertrouwen uit waar je als tegenstander bang van wordt. Chadly (10) heeft zelfs gele schoenen aan. Volgens de wat minder modebewuste en meer ouderwetse voetbalvolgers mag dat alleen als je op het veld presteert. En dat doen ze. Al na dertig seconden is het in de voorronde 3-0 tegen de volledig kansloze opponent die uiteindelijk met 9-1 aan de broek krijgt. En dat in een districtsfinale!

 

,,We spelen tik-tak-voetbal”, zegt Michael. ,,Het team is het belangrijkste”, aldus Luuk. Het is overduidelijk waarom de jongens hier zijn: ,,We willen naar Amsterdam”, verklaart Stef.

Hun coaches Roel Bindels en Thijs van Heugten geven fanatiek aanwijzingen. Maar eigenlijk zijn ze deze wedstrijd helemaal niet nodig. MMC is een paar maten te groot voor de opponenten en lijkt precies te weten hoe hoe het moet. ,,We hebben een geweldig talentvolle groep. Sommige jongens zijn in de race om bij Feyenoord en PSV in de jeugdopleiding te komen”, vertelt Van Heugten.

 

Ook de ouders langs de kant zijn trots op hun talentvolle kroost. De moeder van Mohamet, die oorspronkelijk uit Kosovo komt, vertelt: ,,We praten heel vaak over voetbal. Hij leeft voor het spel en slaapt zelfs met de bal.” Een beetje dagdromen in de hitte gaat vandaag als vanzelf. Wat als zoonlief nou zo goed wordt dat...? ,,Eén ding is al zeker. Hij kiest dan voor Nederland. Dit is zijn land. Hij is ook gek van Oranje.”

 

Tot de finale gaat alles voortvarend voor MMC. Ook het begin in de finale tegen SV Venray beginnen ze goed met een 2-0-voorsprong. Maar dan komt de tegenstander sterk terug. Het is stuivertje wisselen en uiteindelijk is SV Venray na een werkelijk zinderende finale met 6-5 te sterk. MMC is zeer teleurgesteld. Eén trootst: echte toppers en ware teams, die worden pas echt goed als ze hun verlies ook als een man dragen.